મુક્ત હાસ્ય- ગુજરાતી ઉપયોગી જાણકારી (Free laughter – Gujarati useful information)

By

નીચે તમને એક જરૂરી એવી નાની જાણકરી જોવા મળશે જે કદાચ તમારા માટે ઉપીયોગી સાબિત થશે. જો તમને આ જાણકરી ગમે તો નીચે કોમેન્ટ કરી અને જરૂર જણાવશો.

મુક્ત હાસ્ય

મામે જતો હતો. રાહુગણ ધર્મજિજ્ઞાસ અને પ્રજામી જ હતીપાલખી ઉપાડનાર ભોઈ વારંવાર ખભા બદલાવતા હતાં. તેનું કારણ પૂછતાં જણાયું કે, પાલખી ઉપાડનાર એક ભોઈનું માથું દુખતું હતું. એટલે તરત જ રાજાએ પાલખી નીચે મુકાવી, કોઈક બીજા માણસને શોધવા માણસ મોકલ્યો. એક વખત સૌવીર દેશનો રાજા રાહુગણ પાલખીમાં બેસીને કપિલ મુનિના થોડી વારમાં રાજાનો નોકર એક હષ્ટપુષ્ટ શરીરવાળા માણસને પકડી લાવ્યો.

એણે કમરે એક લૂગડું વીંટાળેલું હતું. પગ ઉઘાડા હતા, માથાના વાળની. લટો ખભા ઉપર વીખરાયેલી પડી હતી. એ માણસ વારંવાર હસતો હતો. થાકેલા પાલખીવાળાને મદદ કરવામાં તેને આનંદ આવ્યો. આવતાંવેંત તૈન્ને પાલખી ઉપાડી અને ઝડપથી ચાલવા લાગ્યો. એ નીચી નજર રાખીને ચાલતો હતો. પગતળે કીડીમ કોડી, જીવજંતુ દેખાય એટલે તે લાંબા ડગ ભરતો. તેથી પાલખી ઊંચીનીચી થવા લાગી.

અંદર બેઠેલા રાજાને આંચકા લાગવા માંડયા. એટલે એ રોષે ભરાયો. એન્ને બૂમ મારી : અલ્યા, સરખી રીતે ચાલો. આંચકા કેમ લાગે છે જ એક ભાઈ બોલ્યો : “મહારાજ ! એમાં અમારો વાંક નથી. આ નવો માણસ આવ્યો છે તે સરખો ચાલતો નથી.’ રાજાએ પડદો ઊંચો કરી બહાર જોયું અને તાડૂકીને કહ્યું : “અલ્યા, આમ કેમ ચાલે છે ? જાડો તગડો છે ને સરખો ચાલતો નથી. લથડિયાં કેમ ખાય છે ?

સીધી ચાલ, પાલખી ઊંચીનીચી ન થવી જોઈએ. ખબરદાર !” રાજાનાં વેણ સાંભળી એ માણસ સહેજ હસ્યો અને બોલ્યો : ઊંચું શું ને નીચું શું ? જાડું શું ને પાતળું શું ? લાકડાની બનેલી પાલખી અને માટીના બનેલા ખભા! લો કંડાની સુંદર રંગેલા દાંડા આ હાડમાંસ તથા ચામડીથી લપેટેલા ખભા ઉપર મૂકેલા છે.

માટીના ચાર માણસો, માટીના એક માણસને પાલખીમાં શું ? એની તો તને ગમ નથી. મોટી મુમુક્ષુ થઈને કપિલમુનિના આશ્રમે તા. આવાં વચનો સાંભળતાં જ રાજાએ એકદમ પાલખી ઊભી રખાવી. એ નીકળ્યો છે અને મને બીક દેખાડે છે ? મારવાથી કોઈ સુધર્યો જાણ્યો છે ? જીવાડવું. બેસાડી લઈ જાય છે. તું મને મારવાની બીક બતાવે છે, પણ મારવું શું ને નીચે ઊતર્યો અને એ અજાણ્યા પુરુષને પગે પડી, બે હાથ જોડીને બોલ્યો : મને ક્ષમા કરો. તમે કોઈ સાધારણ મનુષ્ય લાગતા નથી. કદાચ તમે કપિલ મુનિ પોતે હશો. મારી પરીક્ષા કરવા આવો વેશ ધારણ કર્યો જણાય છે.

રાજાની નમતા જોઈ એ પુરુષ પ્રસન્ન થયો, સહેજ હસીને બોલ્યો : “ભાઈ , તે પાલખીમાંથી ઊતરી ગયો, મારે પગે પડવો, ક્ષમા માગે છે, એ બધું નકામું છે. એમ તને ક્ષમા નહીં મળે. તારામાં ભારે અભિમાન રહેલું છે. રસ્તે જતાં માણસને તું આમ પાલખીએ વળગાડે છે ? આટલો સશક્ત છો, છતાં બીજા માનવબંધુને ખભે ચડીને શા માટે ચાલે છે ?

કારણ કે તારા મનમાં ‘હું સૌવીર દેશનો રાજા’ એવું અભિમાન રહેલું છે, પણ તેમાં તારો વાંક નથી.’ આમ કહેતાં પુરુષનાં નેણ નીચાં ઢળ્યાં. ઊંડો નિશ્વાસ મૂકીને એ ભારે અવાજે બોલવા લાગ્યો : ‘હું પણ તારા જેવો જ રાજા હતો. તે ઋષભદેવનું નામ સાંભળ્યું હશે. એનો અજનાભ નામનો રાજકુમાર જે પાછળથી ભરતના નામે વિખ્યાત બન્યો. એ ભરત અહીં તારી સામે ઊભો છે” ચહુગણ નવાઈ પામીને વચ્ચે બોલી ઊભો : ‘ રાજર્ષિ ભરત તો સ્વર્ગવાસી થયા છે.

ના, ભરત સ્વર્ગવાસી નથી થયા.’ એ અજ્ઞાત પુરુષ ગંભીરતાથી બોલ્યા : “રાજપાટ છોડી એ તપ કરવા પુલહાશ્રમમાં ગયેલા. તપ કરતાં ભરતને એક હરણના બચ્ચાં ઉપર પ્રીતિ થઈ. એટલી બધી મમતા બંધાઈ કે મરતી વખતે ભરત મુનિનો જીવ એ બચ્ચામાં વળગી રહ્યો અને તેમને હરણનો અવતાર લેવો પડયો.” ચહુગણ એકાગ્રપણે સાંભળી રહ્યો. પરંતુ સદ્દભાગ્યે એ મૃગને પૂર્વ જન્મની સ્મૃતિ રહી.

એ આશ્રમમાં જ એમણે શાંતિથી જીવને પૂરું કર્યું. પછી બીજે જન્મ અંગિરા નામના બ્રાહ્મણને ઘેર પણ માણસ સાથે કશો સંબંધ ને રાખ્યો. અવધૂતની જેમ વિહરતા એ જડભરતને એ અવતર્યો. પૂર્વ જન્મની આસકિતનું પૂર્ણ ભાન હોવાથી એણે કુટુંબના કોઈ સીએ ગાંડો ગણી કાઢ્યો. દૈવયોગે આજે એ તારા માણસોની ઝપટે ચડી ગર્યો અને તારી પાલખી ઉપાડવા આવી પહોંચ્યો.’ આમ કહી જડભરત મુનિ બાળકની પેઠે હસી પડયા. રાહુગણ રાજા ફરીથી ભરત મુનિના પગમાં પડ્યા અને બોલ્યા : “અનેક વરસોની સાધનાથી, તપશ્ચયથી, શાસ્ત્રોના અભ્યાસથી જે જ્ઞાન ન મળે, તે આજે મને આપના સમાગમથી પ્રાપ્ત થયું છે. આજે હું કૃતાર્થ બન્યો છે.

આમ કહી રાહુગણ રાજાએ પોતાના સેવકોને કહ્યું: “ભાઈઓ ! તમે હવે તમારી ઇચ્છા હોય ત્યાં જાઓ. મારે જ્યાં જવું હશે ત્યાં પગે ચાલીને જઈમારા પગમાં શક્તિ હતી, પણ મનમાં ન હતી, તે આ મહાત્માના દર્શનથી પ્રાપ્ત થઈ છે.’ ચહુગણનાં વચનો સાંભળ્યા ન હોય તેમ જડભરત મુનિ પ્રથમની પેઠે સહજ હાસ્ય હસીને નદીતીરે આવેલા અરણ્યમાં અદશ્ય થયા.

Leave a Comment